Aurrekoak

Erakusketak

Kontsultatu beharrezko informazio guztia Guggenheim Bilbao Museoan oraingo erakusketen eta aurki izango direnen inguruan.

Erakusketak | Guggenheim Bilbao Museoa

Aurrekoak | Guggenheim Bilbao Museoa

Maria Helena Vieira da Silva. Espazioaren anatomia

Inaugurazio-hitzaldia

Audiogida

Entzuteko gidaren planoa

Maria Helena eta Arpad

Espazioaren anatomia

Xake-mate: dantzariak, xakelariak, karta-jokalariak

Bigarren Mundu Gerra Rio de Janeirotik ikusita

Pariserako itzulera

Hiriak: egiazkoak eta irudimenezkoak

Kanpoaldeak eta barnealdeak

Zuriaren tonuak

Maria Helena Vieira da Silva 1908ko ekainaren 13an jaio zen, familia dirudun batean. Bi urte zituela hil zitzaion aita, eta amak hazi zuen senideen laguntzaz. Arteak eta antzerkiak presentzia nabarmena zuten giro batean hazi zen Vieira da Silva, eta bereziki gogoko izan zuen musika; hain zuzen ere, arrasto luzea utzi zion diziplina horrek. Pintura eta marrazketa ikasi zituen Lisboako Arte Ederren Akademian, eta 1928an Parisera joan zen bizitzera, Académie de la Grande Chaumière ikastegian prestakuntza sakontzera; han ezagutu zuen senarra izango zuena, Arpad Szenes hungariar pintorea. Parisen bizi izan ziren, harik eta Bigarren Mundu Gerra hasi zelarik Rio de Janeiron babes hartu zuten arte; handik zazpi urtera, Parisera itzuli ziren. 1950eko hamarkadaren amaieran, Vieira da Silvak ospea eta aintza lortu zituen bere abstrakzio konplexuei esker. Artistak margotzen jarraitu zuen laurogeiko hamarkada ongi aurrera arte, eta sari eta aitortza ugari jaso zituen bere ibilbide luzean zehar: besteak beste, Frantziako gobernuak Commandeure de l’ordre des Arts et des Lettres izendatu zuen 1960an. Parisen hil zen, 1992ko martxoaren 6an.
Erakusketa honek Vieira da Silvak 1930eko eta 1980ko hamarkaden artean egindako ekoizpena biltzen du, arreta berezia jarriz artistak paisaia arkitektonikoarekiko izan zuen interesari eta memoriak haren obran izandako garrantziari. Bere ibilbide osoan zehar, behin eta berriz erabili zituen forma abstraktuak eta ilusio optikoak, etengabe eraldatuz erabili ere, eta horrexen lekuko diren funtsezko piezaz osatutako obra-sorta bat du ardatz erakusketak. Era berean, Vieira da Silvaren lanean abstrakzioaren eta figurazioaren artean dagoen lotura azpimarratzen du. Hartu-eman horren erakusle dira, hain zuzen, margolariak bere lanetan sortzen zituen espazio arkitektonikoak, non lausotuta ageri baitira hiri-paisaia errealen eta asmatuen arteko mugak. Artistaren obrak hainbat estilo eta eragin uztartzen ditu, hala nola azuleju hispaniar-arabiarren geometria dekoratiboa, Pierre Bonnarden pinturetan agertzen diren mahai-zapi koadrodunak edo kubismoaren eta futurismoaren abstrakzioa. Eta lengoaia berezi bat darabil, abiapuntu dituena xake-taulak, elkar gurutzatzen diren lerro-sareak, perspektiba iheskorrak eta lausotzen diren espazioak. Denek ere zera iradokitzen dute, artistak berak adierazi bezala: “margolan bat ez da sekula amaitzen”.
Vieira da Silvaren obrak lotura estua izan du beti bai Peggy Guggenheimen, bai Solomon R. Guggenheimen legatuarekin. Izan ere, Vieira da Silva izan zen Peggy Guggenheimek 1943an bere Art of This Century museo/galerian antolatutako 31 Women erakusketarako hautatu zituen 31 artistetako bat; eta Hilla Rebay izan zuen lehen babesleetako bat, hark erosi baitzuen, 1937an, Konposizioa (1936) obra Solomon R. Guggenheimen Sortze Bildumarako.
Vieira da Silvak gutxitan hitz egin zuen bere lanari buruz, zera uste baitzuen: “margolariok ergelak ematen dugu hitz egiten dugunean. Asko dakigu, baina gure pinturen bidez hitz egiten dugu”. Nolanahi ere, bere metodoa azaltzera behartuta ikusi zen behin, eta laburpen zorrotza egin zuen orduko hartan: “Oro har, ez ditut gogoko beren zailtasuna nabarmenki agerian jartzen duten obrak. Nahiago ditut beste obra landu horiek, munduko gauzen izaera korapilatsua urrutitik antzematea, hautematea ahalbidetzen duten horiek”.
Aretoa: 105 
Komisarioa: Flavia Frigeri 
Egoitzak: Peggy Guggenheim Collection, Venezia; Guggenheim Bilbao Museoa
 
Maria Helena Vieira da Silva (1908 – 1992) 
Balleteko figura (Figure de ballet), 1948 
Olio-pintura eta grafitoa mihise gainean, 27 × 46 cm 
Eskaintza: Galerie Jeanne Bucher Jaeger, Paris - Lisboa 
Inb. zk.: CR587

Maria Helena Vieira da Silva

Artistaren estudioa

Erakusketa bideoa

Maria Helena Vieira da Silva erakusketa ezagutzeko bisita birtualaz gozatzera gonbidatzen zaitugu. Ibilbide honek erakusketan dauden artelan eta azalpen-testu guztiak barne hartzen ditu.

HASI

BISITA BIRTUALA

Maria Helena Vieira da Silva 1908ko ekainaren 13an jaio zen, familia dirudun batean. Bi urte zituela hil zitzaion aita, eta amak hazi zuen senideen

Maria Helena Vieira da Silva. Espazioaren anatomia | Guggenheim Bilbao Museoa

Sky Hopinka

Sky Hopinkak herri indigenen kultura, historia eta sinesmen tradizionalak aztertzen ditu, identitatea, memoria, hizkuntza eta mitoa gaitzat hartuta. Wisconsingo Ho-Chunk nazioko kidea eta Kalifornia hegoaldeko luiseño herriaren Pechanga Bandaren ondorengoa da Hopinka, eta Ferndalen (Washington, AEB) jaio eta hazi zen. Amerikako ipar-mendebaldeak leku nabarmena du Hopinkaren obra artistikoan, bereziki aberriaren, pertsonatasunaren eta paisaiaren ikerketan sakontzen duenean. Bere filmek gaur egungo bizimodu indigenaren konplexutasunei buruzko hausnarketa proposatzen dute zinema ez-narratiboa, poesia eta irudi abstraktuak ikuspegi etnopoetikoarekin uztartuz; ikus-entzunezkoetan kultura indigenak luzaz kosifikatu izan dituen begirada etnografikoaren aurkako erreakzioa da.
Zinema etnopoetikoaren bidez, eta film-teknika dokumental eta esperimentalak batuz, hainbat gai aztertzen ditu, hala nola nortasun kulturala, desplazamendua eta eguneroko esperientziak; kultura-adierazpenaren alderdi artistikoak eta performatiboak nabarmentzen ditu horrela. Hopinkaren lanean giltzarria da artistak kontakizuna bere ikuspegi indigenatik helarazteko duen konpromiso sakona, narratiba hori luzaroan egon baita alboratuta mendebaldeko kanonean. Artistak honela dio: “Filmak egiteko nuen nahiak, neurri batean, nire komunitatearen eta nire identitatearen historia indigenak kontatzeko beharrari erantzuten dio”.
Korde gabe (2018) lanean, Hopinkak Xąwįska edo indiar pipa landarea deritzonaren sorreraren nondik norakoak ikertu ditu; “mamu-lorea” edo “hilotz-landarea” ere esaten zaio landare horri. Ho-Chunk herriak, tradizioz, sendabelar hori erabili izan du konortea galtzen dutenak suspertzeko; identitate, ezagutza eta kultura indigenaren ikurra ere bada. Gainera, haren sinbolismoa bizitzaren eta heriotzaren zikloekin lotu daiteke, baita espiritu-munduarekin ere. Hopinkak, ikerketa sakona eginda ere, ez zuen landarearen jatorria zehazten duen mitorik aurkitu; hortaz, bere kulturaren mitogintzaren eta mitoak bizirautearen tradizioak aldarrikatuz, berak asmatu zuen bat.
Hiru kanaleko film laburra begien aurrean hedatuz doan paisaia koloretsu bateko eszenak zeharkatzen dituen eskuz idatzitako poema batekin hasten da, musika iradokitzailez lagunduta. Gune honetan ere irakurgai dagoen poema horrek zuzenean hitz egiten dio Xąwįskari, eta aurrerago, landarea kapa batean bilduriko figura gisa pertsonifikatuta agertzen da. Horrek guztiak espiritu-mundua zeharkatzera garamatza hainbat kontzientzia-egoeraren bidez. Obra hau Washingtonen, Coloradon, Wisconsinen, Oregonen eta Mexiko Berrian egina da, eta bertan, Hopinkak ameskeriazko narratiba bat sortu du musika, poesia, soinua, kolorea eta irudiak uztartuz esperientzia murgiltzaile paregabea eratzeko; eta, oraingo honetan, esperientzia hori Guggenheim Bilbao Museora egokitu du berariaz.
<img loading="lazy" class="alignnone wp-image-534378 size-full" src="http://cms.guggenheim-bilbao.eus/uploads/2024/12/FS-HR-07.jpg" alt="Sky hopinka" width="1920" height="1082" srcset="https://cms.guggenheim-bilbao.eus/uploads/2024/12/FS-HR-07.jpg 1920w, https://cms.guggenheim-bilbao.eus/uploads/2024/12/FS-HR-07-300x169.jpg 300w, https://cms.guggenheim-bilbao.eus/uploads/2024/12/FS-HR-07-1024x577.jpg 1024w, https://cms.guggenheim-bilbao.eus/uploads/2024/12/FS-HR-07-768x433.jpg 768w, https://cms.guggenheim-bilbao.eus/uploads/2024/12/FS-HR-07-1536x866.jpg 1536w" sizes="(max-width: 1920px) 100vw, 1920px" />
Poema Korde gabe (2018)
Xąwįska, Mamu Landare, berriro galdu duzu kordea. 
Lore bat erauzi dizut sorbaldatik 
eta hatz artean kiribildu dut 
birrin griskara bihurtu den arte. 
Su eman diot, eta zure aurpegirantz egin diot putz keari. 
Zu noiz esnatuko zain, gogoeta egin dut zenbatetanez ote nauen 
esnatu ameskeriatik zure barre-algarak. 
Zer dira berde-urdin horiek, laranja horiek, arrosa horiek? 
Altxatzeko erregutzen dizun ke-laino zurrunbilotsua? 
Beti egin nahi izan ditut galdera hauek. 
Behingoz altxatu zarenean, eskuetara bota duzu arnastutako kea 
eta nire amaz mintzatu zara.
Xąwįska, luzaroegi daramazu kanpoan eserita. 
Iluntzen ari du eta espirituek ikusi egin gaitzakete. 
Etxera joateko ordua da. 
Behinola esan zenidan: “Haritz gorriak ikustean, jarraitu urari. 
Gero, ibaia bitan banatzen dela ikusiko duzu: 
lursail eder bat aurkituko duzu han. 
Kendu daramazun gauza distiratsu oro eskuetatik, 
lepotik, gorputzetik, 
eta egizu igeri hurbilen duzun ibaiertzera”.
Xąwįska, berriro galdu duzu kordea. 
Zu suspertzen saiatu naiz, dakidan moduan. 
Baina ez duzu ez altxatzeko asmorik. Hor jarraitzen duzu, geldi. 
Gure anaien kantuak kantatzen irakatsi zenidan 
gure ahaideek nor garen jakin ahal izateko. 
“Ozen entzungo dira bai gure ahotsak! Izarrartera goratu arte!” 
Hori esan zenidan. Hori dut gogoan.
Xąwįska, berriro erori zara. Loreak erauzi dizkizut sorbaldatik, 
besotik, hankatik. 
Birrindu eta su eman diet. 
Xąwįska, hain zaude isil. 
Ondoan naukazu, zure kea ahokadaka arnasten. 
Zure gainera egin dut hats. 
Erretzen, errausten, amiltzen zaude. 
Berriro geratu naiz bakarrik. 
Behin aipatu zenidan leku hura dut gogoan, 
haritz artean ibaia bitan banatzen den lekua, 
bitartean gorritzen ari da zerua. 
Hemen egon naiz orain arte. 
Luze daramat berton. 
Orain, neu ibiliko naiz alderrai laku-ertzaren inguruan.
Aretoa: 103 
Komisarioa: Geaninne Gutierrez-Guimarães
 
Sky Hopinka 
Korde gabe (Fainting Spells), 2018 
Hiru kanaleko bideoa, koloretan, soinuduna, 9 min, 45 s 
A.P. 1/2, 3 kopiako edizioa 
Solomon R. Guggenheim Museum, New York, honakoak emandako funtsekin erosia: Photography Council, 2021 
© Sky Hopinka

Sky Hopinka-ren biografia

Sky Hopinka: Korde gabe

Sky Hopinkak herri indigenen kultura, historia eta sinesmen tradizionalak aztertzen ditu, identitatea, memoria, hizkuntza eta mitoa gaitzat hartuta.

Sky Hopinka: Korde gabe | Guggenheim Bilbao Museoa

Barbara Kruger

Occident

205 Aretoa

206 Aretoa

207 Aretoa

209 Aretoa

203 Aretoa

202 Aretoa

Barbara Kruger artista estatubatuarrak bost hamarkadatik gora darama bere lan ausartarekin gogoeta akuilatzen eta ikusleak aho zabalik uzten, eta Guggenheim Bilbao Museoak antolatutako atzerabegirako orokor hau sortzaileari espainiar estatuan eskainitako lehena da. Erakusketa zabal honetan aztertzen denez, artistak hitzen eta irudien boterea baliatzen du gure eguneroko bizitzak taxutzen dituzten egiturak zalantzan jartzeko: identitatea, desira, egia eta kontrola.
Bere ibilbidearen hasiera-hasieratik, Krugerrek modu kritikoan jorratu du hizkuntza nola erabiltzen den hedabideetan, politikan eta geure barne-elkarrizketetan. Publizitatearen lengoaia bisualean oinarritutako adierazpen-esaldi laburrak erabiltzen ditu —kolore gorriz edo berdez nabarmendutako testu zuri-beltz gordin gisa jarrita—, baina, produktuak saldu ordez, bere lanak pentsamendu kritikoa eskatzen du. Haren zenbait esaldi, hala nola “Zure gorputza gudu-zelaia da” edo “Erosi egiten dut, beraz, banaiz”, mugarri kulturalak dira gaur egun, eta funtsezko galderak pizten dituzte generoari, kontsumoari eta botereari buruz.
Erakusketak artistaren ibilbide osoko lanak biltzen ditu: hastapenetako paste-up konposizioak, binilozko eskala handiko testuak, bideo-instalazioak, soinu bidezko esku-hartzeak eta beren-beregi Guggenheim Bilbao Museorako sortutako piezak. Aretoetan barna joan ahala, Krugerren arteak zorua, paretak eta pantailak hartzen ditu, eta bai soinuz bai irudiz bete-bete egindako ingurune batean murgiltzen gaitu. Haren lana ez da soilik begiratzeko eginda dagoen zerbait: bizitzeko, kontra egiteko eta zalantzan jartzeko zerbait ere bada.
Bilbok berezkoa duen testuinguru linguistiko eta kulturalari keinu eginez, Krugerrek gaztelaniaz eta euskaraz sortu ditu zenbait pieza, hizkuntzak nor garen eta elkarrekin nola bizi garen zenbateraino baldintzatzen duen aztertzeko xedez. Artistaren hitzetan esanda: “Hizkuntzak izugarrizko indarra du, eta definitu egiten gaitu”.
Informazio-emariak etenik ez duen eta egiak gero eta desegonkorragoa dirudien garai honetan, Krugerren lanak erritmoa moteltzeko, adi irakurtzeko eta sakonki pentsatzeko hauspoa ematen digu. Zorroztasunez, premiaz eta zehaztasun bisualez, gogorarazten digu irudiek hitz egiten dutela, eta hala egin behar dugula geuk ere.
Aretoak: 201, 202, 203, 205, 206, 207, 209 
Komisarioa: Lekha Hileman Waitoller
 
Barbara Kruger 
Untitled (Forever), 2017/2025. Inprimaketa digitala binilo gainean. Instalazioaren ikuspegia, Barbara Kruger: Another day. Another night. Guggenheim Bilbao Museoa, 2025eko ekainak 24–azaroak 9. Eskaintza: artista eta Sprüth Magers

Proiektu publikoak

Eguneroko objektuak

Museoan

Barbara Kruger: Another day. Another night.

Barbara Kruger artista estatubatuarrak bost hamarkadatik gora darama bere lan ausartarekin gogoeta akuilatzen eta ikusleak aho zabalik uzten, eta

Barbara Kruger: Another day. Another night. | Guggenheim Bilbao Museoa

Herri txikietako eskolek askotan eskaintzen dituzten aukerak azpimarratu nahi nituzke.

Artistak

Ibon Garagarza

Praktika artistikoari esperimentaziotik eta proba eta errorearen metodotik helduta, erabat normalizatuta ditugun zenbait giza jarduerak naturan eragiten dituzten ondorioen inguruan aritu gara lanean.

Zaloa Ipiña

Parte hartzeko gogoa eta grina bizia izan dira talde honen ezaugarri nagusiak. Artea aktibismo sozialerako tresna izan daitekeela ikusi dugu.

Nerea Lekuona

Behaketatik abiatuta heldu diogu ikasturteari. Haizea zebilen egunetan, leihoak zabaldu ditugu haren hotsa entzun eta imitatu ahal izateko.

Maider López

Lanerako gaitasun handia erakutsi duten ikasleekin lan egiteko aukera eman dit programak. Identitatearen eta gizatalde bateko kide izatearen garrantzia esploratuz, oso esperientzia aberasgarria bizi izan dugu.

Manu Muniategiandikoetxea

Proiektu honek animalien bizitza eta gizakiaren eta naturaren arteko harremana izan ditu ardatz. Gai horietatik abiatuta, sormena, irudimena eta ingurumen-kontzientzia uztartzen dituen proposamen artistiko bat garatu dugu.

Ibon Sáenz de Olazagoitia

Artea ikasbide

Juan Ramón Jiménez LHI, Gurutzeta (Barakaldo)

Mundu hobe baterako mapak

Zeberio LHI, Zeberio

Nondik gatoz, norantz goaz

Arrateko Andramari LHI, Eibar

Identitatea eta artea

Zaragueta IPI, Orio

Egun adina zeru

Lamuza LHI, Laudio/Llodio

Kamuflajea eta mimetismoa naturan

Alonsotegi LHI, Alonsotegi

Natura besarkatzea

Erakusketa honek ikusgai jartzen du 6 eta 12 urte bitarteko ehun haur baino gehiagok 2024–25 ikasturtean Guggenheim Bilbao Museoaren Artea ikasbide hezkuntza-programaren baitan egin duten lana. Hain zuzen ere, egitasmo horren bitartez, artistak ikasgeletan sartzen dira eta, irakasleekin elkarlanean, artea txertatzen dute ikasgaietan.
Esplorazio artistikoa eta artearen inguruko eztabaida oinarri hartuta, ikasleek sormenetik eta nork bere ikuspegitik abiatuta lantzen dituzte Lehen Hezkuntzako curriculumeko edukiak. Jarduerak artea ikasgaiekin lotzeko diseinatuta daude —nola diren Zientzia, Hizkuntza edo Matematika—, ikasleek beren inguruko mundua artearen bidez ikertu eta ulertu ahal izateko.
Ikasturte honetan ekimenean parte hartu duten sei ikastetxeetako ikasleek hainbat gai jorratu dituzte, hala nola egutegiaren arabera naturak izan ohi dituen itxura-aldaketak, gizakien ekintzek ingurumenean eragiten dituzten ondorioak eta ingurune naturalarekin mimetizatzeko moduak. Gainera, aktibismoa xede duen sorkuntza-lana eta hark gizartean izan dezakeen eragina ezagutu dituzte, baita euren inguruko artisten obra ere. Eta artearen eta autoezagutzarako jardueren bidez, norberaren eta taldearen identitateari buruzko hausnarketa ere egin dute. Prozesuetan askotariko teknikak eta diziplinak erabili dituzte —besteak beste, pintura, eskultura, argazkilaritza edo performancea—, sormenak hezkuntzaren arloan duen garrantzia nabarmendu eta adierazpen askea sustatu duten hezkuntzaproiektuetan aplikatuta.

Elkartrukea

Artea ikasbide 2025

Erakusketa honek ikusgai jartzen du 6 eta 12 urte bitarteko ehun haur baino gehiagok 2024–25 ikasturtean Guggenheim Bilbao Museoaren Artea ikasbide

Artea ikasbide 2025 | Guggenheim Bilbao Museoa

Helen Frankenthaler: Araurik gabe margotzen

Fundación BBVA

Bere kutsu pertsonala: 1950eko hamarkada

Korronteari jarraituz: 1960ko hamarkada

Askatasun aurkitu berria: 1970eko hamarkada

Atalaseak: 1980ko hamarkada

Edertasunaren bila: 1990eko hamarkada

Azkeneraino margotzen: 2000ko hamarkada

Lagunartean

Eskulturarako gonbita

Helen Frankenthalerrek (1928–2011) funtsezko eginkizuna bete zuen espresionismo abstraktutik kolore-eremuen pinturarako trantsizioan. “Busti eta zikindu” teknika asmatu izanagatik da ezaguna, eta etengabeko esperimentazioan aritu zen sei hamarkada luzez. Hartara, mihise eta paper gaineko obren corpus zabala osatu zuen, zeinari gehitu behar baitzaizkio eskulturak, zeramika, tapizak eta obra grafikoa. Artistaren sorkuntza berritzaileak mundu osoko museo nagusien bildumetan jasota daude, eta inspirazio-iturri izaten jarraitzen dute gaur egungo artistentzat.
New Yorken sortua, Frankenthalerrek Vermonteko Bennington Collegen egin zituen arte-ikasketak, Paul Feeleyren eskutik eta artearen ikuspegi tradizionalari jarraituz egin ere. Ondoren, Manhattanera itzuli, eta abstrakziorako bidea hartu zuen. 1950eko hamarkadaren hasieran, bertatik bertara ezagutu ahal izan zituen New Yorkeko Eskolako figura nagusiak; gerraondoko Estatu Batuetako artearen ikono haiek ere, Frankenthalerrek bezalaxe, jarduera esperimentalaren aldeko apustua egiten zuten, eta batzuk artistaren lagunartearen parte bihurtu ziren. Helen Frankenthaler: Araurik gabe margotzen erakusketak artistaren ekoizpenaren berri ematen du, ardatz harturik hark artearen munduan izan zituen afinitate, eragin eta adiskidetasunen testuingurua. Hain zuzen ere, Frankenthalerrek 1953 eta 2002 bitartean sortutako hogeita hamar abstrakzio poetiko biltzen ditu, haren garaiko zenbait artistaren —Anthony Caro, Morris Louis, Robert Motherwell, Kenneth Noland, Jackson Pollock, Mark Rothko eta David Smith— pintura eta eskultura adierazgarriekin batera, haien artean sortu ziren sinergien erakusgarri.
Erakusketak ibilbide kronologiko bat proposatzen du, 1950eko hamarkadan hasi eta XXI. mendeko lehen hamarkadan amaitu. Atal bakoitza Frankenthalerren ibilbide oparoaren kapitulu bati dagokio, eta azalpen-testu bat du osagarri. Abstrakzioaren bide berriak ikertzeari sekula utzi ez zion artista aitzindari baten legatuaren lekukotasuna da Araurik gabe margotzen.
Erakusketa Florentziako Fondazione Palazzo Strozzik eta New Yorkeko Helen Frankenthaler Foundationek antolatu dute Guggenheim Bilbao Museoarekin lankidetzan, eta erakusketaren komisarioa Douglas Dreishpoon da, artistaren katalogo arrazoituaren zuzendaria.
Aretoa: 105
 
Helen Frankenthaler 
Urdin mugikorral (Moveable Blue), 1973 
Akrilikoa mihise gainean 
177,8 x 617,8 cm 
ASOM Collection 
© 2025 Helen Frankenthaler Foundation, Inc./Artists Rights Society (ARS), New York / VEGAP 
Argazkia: © ASOM Collection

IN FOCUS Helen Frankenthaler

Kronologia

Helen Frankenthaler erakusketa ezagutzeko bisita birtualaz gozatzera gonbidatzen zaitugu. Ibilbide honek erakusketan dauden artelan eta azalpen-testu guztiak barne hartzen ditu.

Helen Frankenthalerrek (1928–2011) funtsezko eginkizuna bete zuen espresionismo abstraktutik kolore-eremuen pinturarako trantsizioan. “Busti eta zikindu”

Helen Frankenthaler: Araurik gabe margotzen | Guggenheim Bilbao Museoa

Vito Acconci / Sergio Prego: YOU

Guggenheim Bilbao Museoaren Film &amp; Video erakusketa-programak etengabeko konpromisoa du mugimendudun irudiari lotutako praktika artistiko garaikideekiko.
Erakusketa honen abiapuntua Vito Acconci (New York, 1940–2017) eta Sergio Prego (Donostia/San Sebastián, 1969) artistek elkarrekiko garatu zuten lankidetza eta adiskidetasuna da. Diseinu espekulatiboan eta arkitekturan ardaztutako Acconci Studio etxearen jardueran funtsezkoa izan zen garai batean gurutzatu ziren bi sortzaileen bide artistikoak. Erakusketak Acconcik bideo- eta perfomance-arloan egindako lanaren ikuspegi subjektibo bat planteatzen du Pregok diseinatutako aurkezpen-sistema baten bidez. Euskal artistak eskulturaz duen kontzepzioan nabarmen antzematen da Acconcik espazio eraikiak eta haien barruan gorputzak mugiarazten dituzten indarrak ulertzeko izan zuen modu berezia. Bi-bien lanarekin bat dator zentzumenen, ikus-entzunezko baliabideen eta arkitekturaren arteko interakzioari berariazko arreta ematea, gorpuztasuna etengabe saiatuko balitz bezala kamerak hartutako mundu fisikoaren arau eta egituretara egokitzen. Bi artistentzat, artelanek tentsioen eta paradoxen adierazpen zehatz gisa funtzionatzen dute, eta adierazpen horien ondorioak zuzenean eragiten dio ikuslearen kontzientzia fisikoari berari.
Erakusketaren lehen zatian Pregoren zenbait bideo ikus daitezke, denak aldi berean erreproduzituta, eta aretoaren bazter batean Acconciren Zinta abian (1969) piezaren soinua entzuten da. Acconciren jardunak —behin eta berriz zenbatzen du lasterka doala, arnasarik gabe geratu arte— denboran eragiten du. Pregok, berriz, irudia editatzeko teknika xumeak erabiltzen ditu espazioan ezinezkoak diren posizioak eta mugimenduak aurkezteko. Acconciren ahotsa aretoaren beste muturrean ere entzun daiteke, oraingoan diseinu erradikalaren praktika laburbiltzen duen dokumental baten narratzaile bezala. Gune nagusian, Pregoren bi egitura puzgarri handi ikusiko ditugu: Acconciren bideo historikoen aukeraketa baterako proiekzio-pantaila gisa funtzionatzen dute. Egiten zituen performance grabatuetan, Acconcik ez zuen erabiltzen kamera bere burua erretratatzeko, probokatzeko baizik. Hatzarekin zuzenean seinalatzen edo tonu intimoan xuxurlatzen ikus dezakegu artista Zentroak (1971) eta Piztu (1974) lanetan, baita bere gorputza modu oldarkorrean probatzen ere Hiru egokitzapen-estudio (1970) obran. Pieza horietan, Acconcik arreta eskatzen du etsi-etsian, kamerak etorkizunean sare sozialetan izan bide zituen erabilerak aurreikusi izan balitu bezala. Obra sortu eta bost hamarkada baino gehiago igaro direnean, ezin dugu ekidin Acconciren bideo-lanek seinalatu egiten gaituztela sentitzea, askotan modu deserosoan seinalatu ere.
Aretoa: 103 
Komisarioa: Manuel Cirauqui
 
Vito Acconci 
Three Adaptation Studies, 1970 
Film Super 8mm transferido a video (fotograma) 
Courtesy Electronic Arts Intermix, New York

Guggenheim Bilbao Museoaren Film &amp; Video erakusketa-programak etengabeko konpromisoa du mugimendudun irudiari lotutako praktika artistiko

Vito Acconci / Sergio Prego: YOU | Guggenheim Bilbao Museoa

in situ: Refik Anadol

Erakusketaren partner-a:

1of1

Partner teknologikoa:

Euskaltel (Anadol)

Erakusketa hau in situ sailaren abiapuntua da. in situ praktika garaikideen mugak  gainditzen dituzten kokapen zehatzeko instalazioei eskainitako erakusketa-sail berria  da, eta arte plastikoak, teknologia, musika zein performancea jorratzen dituzten artisten  lanaren bidez espazioa hautemateko eta bizitzeko modu berriak arakatzea du helburu.
in situ: Refik Anadol erakustaldiak Arkitektura bizia: Gehry izeneko ikus-entzunezko obra  berritzaile bat aurkezten du: adimen artifizialaren (AA) eta arte generatiboaren bitartez  Frank Gehryren ondare arkitektonikoa berrasmatuz doan instalazioa. Pieza osatzeko, Refik  Anadol Studiok berariazko AA eredu bat sortu du —Large Architecture Model (LAM)—  teknologiarik berrienak erabiliz, eta, hainbat hilabetez, sarbide irekiko iruditeria, zirriborro  eta plano andana baten bidez trebatu du etengabe eraldatuz doazen forma dinamiko,  kolore eta mugimendu bihur dezan Gehryren lengoaia arkitektonikoa. Ikuskizun bisual  horren osagarri, Herim Karaogluk soinu-paisaia murgiltzailea konposatu du AAk sortutako  audioa eta Museoan bertan egindako grabazioak uztartuta.  Arkitektura bizia: Gehry elkarri lotutako sei ataletan egituratuta dago. Datuak irudimen  arkitektoniko bihurtzeko prozesu horretan, atal bakoitzak etapa zehatz bat irudikatzen du:
<ul>
<li>I. atala Datuen unibertsoa – Datuz eta materialez —artxiboko argazkiak, planoak eta egitura-dokumentuak— osatutako konstelazio zabal bat memoria-gune batean metatuz doa.</li>
<li>II. atala Datuen trazaketa – Datuak prozesatu ahala, patroi konplexuak sortzen hasten dira formen, testuren eta konposizio espazialen bidez.</li>
<li>III. atala Datuen tunela – Datuek ingurune bisual murgiltzaileak osatzen dituzte espacio sorrean, eta ingurune horiek gizakien eta makinen arteko lankidetzaren bilakaera-prozesuan sakontzera gonbidatzen dituzte ikusleak.</li>
<li>IV. atala Large Architecture Model – Gehryren formak eraldatuz, irudimenaren eta diseinuaren mugez gaindi doazen aukera arkitektoniko berriak sortzen ditu AAk.</li>
<li>V. atala Makinaren haluzinazioa – Abstrakzio-une bat da, non AAk sortutako egiturak muga espazial konbentzionaletik askatzen diren.</li>
<li>VI. atala Ametsak – Arkitekturaren unibertsorako itzulera, oraingoan unibertso horri AAren irudimen mugagabetik begiratuta. Bertan, arkitektura denbora errealean eraldatzen da, unean-unean sortuz eta eboluzionatuz doazen forma berriei bide emanez etengabe.</li>
</ul>
in situ sailari hasiera ematen dion Arkitektura bizia: Gehry erakusketa honek agerian uzten  du Anadolek AA bidez gauzatutako kokapen zehatzeko artearen etorkizunaz egiten duen  esplorazio-lana, non material bihurtzen diren datuak, eta etengabe aldatuz doan mihise  bihurtzen den espazioa, bertan bilduta memoria, forma eta irudimena.
Modu etikoan ustiatutako datuetan eta konputazio-praktika jasangarrietan oinarritutako instalazio honek sorkuntza digitalari buruzko ikuspegi arduratsua eskaintzen du berrikuntza eta erantzukizuna bateratuta.
Aretoak: 204, 208 
Komisarioa: Lekha Hileman Waitoller
 
Refik Anadol Studio 
Erakusketa-ikuspegia, Arkitektura bizia: Gehry (Living Architecture: Gehry) Guggenheim Bilbao Museoan 
© Refik Anadol, Bilbo 2025

Arkitektura bizia: Gehry lanaren atzeko prozesua

Erakusketa hau in situ sailaren abiapuntua da. in situ praktika garaikideen mugak  gainditzen dituzten kokapen zehatzeko instalazioei eskainitako

in situ: Refik Anadol | Guggenheim Bilbao Museoa

Budapesteko paper gaineko maisulanak

Buru-estudioak, ca. 1504–05

Vue de Sarmingstein sur le Danube, 1511

Venus, Kupido armagabetzen, ca. 1527–30

Holandar etxaldea, argi eta itzalen artean, 1635–36

Estudio-orria, Emakumezko bi modelo eta oihalak, ca. 1717

Budapesten ikuspegia, 1881

Nueneneko apaiz-etxeko lorategia neguan, 1884

Bi emakume elkar besarkatzen, 1915

Konposizioa, 1922

13 marra, 2016

Budapesteko paper gaineko maisulanak erakusketa Guggenheim Bilbao Museoaren eta Budapesteko Arte Ederren Museoa – Hungariako Galeria Nazionalaren arteko lankidetzaren emaitza da. Hungariar erakunde entzutetsuak Antzinarotik XXI. mendera bitarteko nazioarteko artea erakusten du jendaurrean, baita Erdi Arotik gaur egunera arteko hungariar artea ere. Haren funtsetan bereziki aipagarria da Estanpa eta Marrazki Bilduma, bai hartzen duen denbora-tarteagatik bai biltzen duen obra-kopuruagatik: europar egileen 9.000 marrazkiz eta 100.000 grabatu inguruz osatuta dago.
Erakusketa honek XV. mendetik gaurdainoko paper gaineko artearen ikuspegi zabala aurkezten du lan-sorta ugari eta oparo baten bidez. Hautatutako ia 150 maisulanak izen handiko artistenak dir —hala nola Albrecht Dürer, Leonardo da Vinci, Rafael, Rembrandt, Francisco de Goya, Miklós Barabás, Henri de Toulouse-Lautrec, Pablo Picasso, Egon Schiele, Victor Vasarely, Vera Molnar, Judit Reigl, Dóra Maurer, Georg Baselitz, Katharina Grosse eta Gerhard Richter—, eta marrazkigintzaren eta grabatugintzaren mende luzeko tradizioaren erakusle dira. Lanek agerian uzten dute genero biak etengabe egon direla berrikuntzetara zabalik eta askotariko irtenbide formalen bila, eta marrazkiaren eta grabatuaren funtsezko ezaugarriak eta efektu estetiko bereizgarriak azpimarratzen dituzte.
Hamabi atal tematikotan dago antolatuta erakusketa. Horietako bakoitzean, garaian garaiko ezaugarri nagusiak azaltzeaz gain, marrazkigintzaren eta estanpagintzaren alorrean egondako gai eta interakzio nagusiak jorratzen dira. Hala, marrazkiak eta estanpak berezkoa duten teknika-aniztasuna aurkezten da jendaurrean eta, maila sakonagoan, haien funtzioak ere jartzen dira agerian, dena helburu nagusi batekin: marrazkiak eta grabatuak artearen historian izan duten garrantzia erakustea eta, mendeen joanean eta joera eta estilo aldaketa ugariak gorabehera, beren funtsari leial eutsi diotela nabarmentzea.
Era berean, Budapesteko Arte Ederren Museoaren Estanpa eta Marrazki Bildumaren historia aberats eta gorabeheratsuaren ikuspegi orokorra eskaintzen du erakusketak, hau da, Hungariako paper gaineko obra- bildumarik garrantzitsuenarena. Osagarri gisa, artxiboko hainbat dokumentu ere jasotzen ditu Esterházy hungariar noble familiaren funtsetatik abiatuta jaio zen bildumaren jatorria azaltzeko eta museoaren zuzendari, arte-arduradun eta komisario askoren ahaleginari esker erdietsitako lorpenen berri emateko.
Aretoak: 205, 206, 207, 209 
Komisarioak: Kinga Bódi eta Marta Blàvia
 
Peter Paul Rubens (1577–1640) 
Artistaren seme Albert Rubensen soslai-erretratua, ca. 1618–19 
Klarion beltza eta sangina, lumaz eta pintzelez emandako tinta arrea eta ur-kolore arrea paper 
gainean, 
246 × 203 mm 
AEM EMB; inb. zkia. 1745 
Esterházy Bildumari erosia, 1871 
© 2025 Museum of Fine Arts, Budapest

Ideiak eta irudiak zabaltzen

Gubila eta akuafortea

Litografia

Xilografia

Budapesteko paper gaineko maisulanak erakusketa ezagutzeko bisita birtualaz gozatzera gonbidatzen zaitugu. Ibilbide honek erakusketan dauden artelan eta azalpen-testu guztiak barne hartzen ditu.

Budapesteko paper gaineko maisulanak erakusketa Guggenheim Bilbao Museoaren eta Budapesteko Arte Ederren Museoa – Hungariako Galeria Nazionalaren arteko

Budapesteko paper gaineko maisulanak | Guggenheim Bilbao Museoa

15€ Helduak - 7.5€ Erretiratuak - 7.5€ Ikasleak

Guggenheim Bilbao Museoaren TopARTE ekimenak ingurune hurbileneko erakunde eta eragile kulturalekin duen konpromisoa berretsi nahi du. Elkarlan emankor horren ondorioz, askotariko programa bat sortu da; diziplina anitz biltzen ditu, eduki eta formatu ugari, eta guztiei zuzenduta dago.
Horrenbestez, ekimen horren esparruan, hainbat diziplinatako jarduerak aurkezten dira Museoan; besteak beste, arkitektura, zinema, dantza, diseinua, gastronomia, musika, performancea eta antzerkiarekin erlazionatutakoak.

Non gauden

Irisgarritasuna

Zerbitzuak

Gomendioak

Baliabideak

Inguruan

Argibideak

Ordutegia eta tarifak

Eraikina

Jarduerak

Guggenheim Bilbao Museoaren Bildumako artelanak

Nahitaezkoak

Artelanak

Kontserbazioa

KOSMO

Bilduma

Prestatu zure bisita

Bisita gidatuak eta taldeak

Ibilbideak

ZERO

Bisita liburua

Lan eskaintzak

Basque Artist Program

BASQUE INTERNSHIPS 2025

Sustainability Officer - GETTY

Enplegua eta praktikak

Egungo Kide Korporatiboak

Onurak

Ekitaldi korporatiboak

Museoaren irudia

Proiektuak babestea

Enpresen babesa

Kanpoaldea

Barrualdea

Eraikuntza

Frank Gehry

Denak

GBInsights

Bisita birtualak

Esperientziak

Ikuspuntuak

Dokumentalak

HARREMANETARAKO

Argibideak: Museora bisitaldiak, sarreren salmenta, erreserbak, ordutegiak… 
<a href="mailto:informacion@guggenheim-bilbao.eus">informacion@guggenheim-bilbao.eus</a>
Jarri gurekin harremanetan: 
<a href="mailto:contacto@guggenheim-bilbao.eus">contacto@guggenheim-bilbao.eus</a>

#MYGUGGENHEIMBILBAO

Guggenheim Bilbao Museoa

Solomon R. Guggenheim Museum

Peggy Guggenheim Collection

Guggenheim Abu Dhabi

Asteartetik igandera, 10:00–19:00 <a href="/eu/ordutegia-eta-tarifak">[+info]</a>