Guggenheim
Aurreko erakusketa

Zerk bilakatzen du arkitektura eraikuntza hutsa baino gehiago? Galdera hori, asmakizuna ia, arkitektura bera bezain zaharra da. Diskurtso arkitektonikoaren historia osoa galdera horri erantzuten aritu da, eta formula bat agertu da behin eta berriz: arkitekturak eraginak dauzka. Are gehiago, aurretik zegoenean eragin ez ezik, zerbait berria sortzen du. Hori da, behintzat, teoria, baina gutxi izan dira gauzatutako adibideak. Eraikin batek eragin errealak erdiesten dituenean, arkitekturaren betiko promesa betez, historiaren norabidea aldatzen du.

Hala gertatu zen Guggenheim Bilbao Museoarekin 1997an. Turismo globalaren eskutik hiriak jasandako eraldaketa eta aldaketa sozial eta kulturalaren ikono gisa Museoak duen papera birdefinitzea izan ziren “Bilbo efektu” delakoa ekarri zutenak. Frank Gehryren eraikina aurrendaria izan zen teknologia digitala bere diseinu, eraikuntza-lan eta irudi-hedapenerako erabiltzeari zegokionez, eta arkitekturaren eraginen inguruko arau berri bat ezarri zuen, ondorengo urteetan gure bizitza goitik behera aldatuko zuten tresna berberak baliatuta.

Architecture Effects arkitektura, arte eta kontakizun-eraikuntza delakoaren inguruko erakusketa da, eta egintzat
jotzen dugun eguneroko magiari erantzuten dio bi hamarkada geroago. Gure egunerokoaren alderdi guztiek jasaten dituzten efektuak aztertzen ditu erakusketa honek: oinarri logistiko eta materialetik hasi, eta identitate, kontzientzia eta erritualen inguruko auzietaraino.

Elkarri lotutako hiru lurraldek osatzen dute erakusketa: AirlockLorategia eta Burbuila deituriko gune digitala; azken horretara doako aplikazio baten bitartez sar daiteke. Erakusketaren esperientzia joan-etorri etengabe gisa pentsatu da: materialaren eta birtualaren arteko, historiari buruzko espekulazioen eta etorkizunari buruzko susmoen arteko truke-leku bezala; bisitariei espazio eta denborari dagokionez gorputz eta gogoaren bitartez hiperkonektatuta daudela sentiaraziko diena. Hala, ikusgai dauden obra eta objektuak baliatuz, ikuslearen gogoeta pizteaz gain, horiekin jarduteko aukera eskaintzen du guneak.

MOS 

Seinalerik gabeko denda (A Tent without a Signal)
Oihala eta metalezko egitura
Neurri aldakorrak
Eskaintza: MOS Architects, New York, honen lankidetza teknologikoarekin: Stoll-en

Ba al zenekien...?

FRANK GEHRY

Frank O. Gehry (1929) concibió el edificio del Museo Guggenheim Bilbao utilizando CATIA, un software originario de la industria aeroespacial que ningún arquitecto había usado antes. El revestimiento de titanio es otra técnica constructiva poco convencional de mediados de los años noventa que fue utilizada por primera vez por Gehry en este edificio, recubierto por cerca de 33.000 placas de este material.
Lortu informazio gehiago

NINA CANELL

Nina Canell-ek (1979) harremanetan jartzen ditu objektu materialak eta indar materiagabeak —esaterako, argia, grabitatea edo atmosfera—, halako moduz, ezen hasierako objektuan eraldaketa bat gertatzen baita. Alde guztien artean sortzen den elkar-eragina da gakoa; horren adibide da, esaterako, artistaren Azal galduak (Shedding Sheaths) saila. Haren lanetan, balio ekonomiko eskaseko elementuak edo hondakinak aurki daitezke, hala nola, kable elektrikoak, fluoreszenteak, iltzeak, txikleak, sokak, zurak edo itsaso eta hondartzetan topatutako zuntz optikoa.
Lortu informazio gehiago

FRIDA ESCOBEDO

Frida Escobedo (1979) arkitektoak artisau-lanak eta teknologia bateratzen ditu, material tradizionalak modu berritzailean erabiliz. Urtero, Londresko Serpentine Gallery-k arkitekto nabarmen bat hautatzen du bere aldi baterako pabilioirako proiektu bat diseina dezan. Escobedo izan da 2018ko arkitekto hautatua, material nagusitzat hormigoizko teila duen proiektu batekin.
Lortu informazio gehiago

MIKEL ESKAURIAZA

Mikel Eskauriaza (1969) argazkilaria Bilbok eta haren inguruak azken hamarkadetan bizitako eraldaketaren zale amorratua da. Artxiboa eta memoria, arkitektura, tokiko historia eta (gehienbat hiriko) paisaiaren psikologia: funtsezko gaiak dira horiek bere lanetan. 2002an nazioarteko lehiaketa irabazi zuen Cities proiekturako; egitasmo horrek EAEko hiru hiriburuen memoria fotografikoa aberastea zuen asmoa.
Lortu informazio gehiago

DIDIER FAUSTINO

Didier Faustinok (1968) gorputzaren eta espazioaren arteko harremana aztertzen du. Arkitektura lantzeaz gain, bere praktika esperimentalak instalazioa eta altzarien diseinua ere barne hartzen ditu. Faustinok bere arkitektura estudio propioa du Parisen: Bureau des Mésarchitectures (edo Arkitekturatxarren Bulegoa). Umorea eta kritika ere bere lan-filosofiaren parte dira.
Lortu informazio gehiago

OLIVER LARIC

Oliver Laric-ek (1981) animazioa eta 3D teknologia erabiltzen ditu, artearen historiako obra klasikoak berrinterpretatzen dituzten bideo eta eskulturak sortzeko. Jabetzaren eta orijinaltasunaren inguruko eztabaida zabalik geratzen da Laricen obra probokatzaileen aurrean, ironiaz eta umorez beterik baitaude.
Lortu informazio gehiago

LYNN HERSHMAN LEESON

Lynn Hershmann Leeson (1941) itzal handiko sortzailea da gaur egungo ikus-entzunezkoen arloan, eta lehen artista izan zen bideodiskoak (DVDaren aitzindaria) edo ukimen-pantailak artelan batean erabiltzen.  Gizartearen eta teknologiaren arteko harremanean jartzen du arreta artistaren praktikak, baita identitatean eta baliabide digitalen erabileran ere. Arte tradizionala beste errealitate batzuetara hedatzea da bere asmoa; hala nola, robotikara.
Lortu informazio gehiago

LEONG LEONG

Christopher eta Dominic Leong anaiek New Yorken dute egoitza, eta hainbat diziplina jorratzen dituzte, betiere gizarte-, kultura- eta lan-elkarrekintza hobetuko duten espazio eta objektuak sortzeko helburuarekin. Egindako erakusketa-proiekturik garrantzitsuenen artean, Veneziako 14. Arkitektura Bienaleko (2014) AEBren OfficeUS Pabilioirako aurkeztu zuten lan-espazioaren diseinua dago.
Lortu informazio gehiago

MAIO ARCHITECTS

María Charneco, Alfredo Lérida, Guillermo López eta Anna Puigjaner-ek zabaldu zuten Bartzelonan MAIO. Enpresak modu ez hierarkikoan bultzatzen du lana, eta bulegoko kideek beren teoria propioak garatzeko aukera dute: gero, horiek azaltzen dituzte, artista grafikoen, paisajista edo barrualdeen diseinatzaileen laguntzaz.  Altzari eta erakusketen diseinuagatik ere ezaguna da MAIO, baita editore lanetan jarduteagatik ere, Cuadernos de arquitectura y urbanismo bezalako argitalpenetan kolaboratzen duenez gero.
Lortu informazio gehiago

MOS ARCHITECTS

Michael Meredith eta Hilary Samplek 2003an fundatua, egoitza New Yorken duen MOS firma berrikuntzaren abangoardian dago, bai haren proiektuengatik, bai diziplina anitzeko lan-taldeen kudeaketagatik ere, zeinak esperimentaziora bideratuta baitauden. “Etxe flotatzailea” da haien lan aintzatetsienetako bat; 2005ean gauzatu zen Kanadako Huron lakuan, eta arkitektura jasangarriko prototipo bat da, eraikin bati flotatzeko gaitasuna esleitzen diona, haren oinarriari pontoiak gehituta.
Lortu informazio gehiago

NEMESIS

Aholkularitza eta think tank bat da Nemesis, Emily Segal-ek (1988) eta Martti Kalliala-k (1980) sortua. Haien ekoizpenak Berlin, Helsinki eta New York dute sorburu. Ikerketa propioak sortzen ditu diziplina anitz bateratuz, hainbat gairen inguruan: moda, hirigintza, teknologia, diseinua eta hizkuntza.
Lortu informazio gehiago

JENNA SUTELA

Sutela-ren artelanek protagonista dituzte hitzak, ordenagailu bidez sortutako soinuzko edo ikusizko estimuluak, eta organismo biziak. 1983an jaiotako artista honi teknologia berriekin eta adimen artifizialarekin esperimentatzea interesatzen zaio. Google Arts-eko ingeniari Damien Henry-rekin eta Memo Akten artistarekin elkarlanean, Somerset House Studios + Google Arts & Culture, n-Dimensions egonaldian parte hartu du, Londresen. Proiektu hori izan da erakusketan ikus dezakezun piezaren sorburua.  
Lortu informazio gehiago